Radicchiosalade met (bloed)sinaasappel en mozzarella

Bereiden

Snijd de rode ui in dunne halve ringen. Meng in een bakje de azijn met het gekookte water en ½ theelepel zout. Roer goed door. Doe de gesneden ui bij de vloeistof in het bakje en zet opzij. Laat minstens 20 minuten, het liefst 1 uur staan.

Verhit een koekenpan op het vuur zonder olie. Rooster de fijngehakte pistachenoten op hoog vuur, ongeveer 5 minuten. Haal de pan van het vuur en voeg de crema di balsamico (niet te verwarren met balsamicoazijn, dit is niet dik/stroperig genoeg) toe aan de warme noten. Roer snel en goed door en schep de pistachenoten op een bord. Laat ze volledig afkoelen.

Verwijder de buitenste, vaak wat uitgedroogde bladeren van de radicchio en gooi deze weg. Pluk de overige bladeren van de krop en was deze onder koud water. Dep de radicchio droog en scheur de bladeren in grove stukken met je handen. Pel of schil de sinaasappels. Schillen is mooier maar dit moet je wel alleen maar doen als je goed, scherp keukenmes hebt.

Snijd de gepelde sinaasappels in de breedte in plakken. Doe de radicchio en sinaasappel in een saladeschaal samen met de Kalamata-olijven en mozzarella die je in stukjes scheurt. Breng op smaak met voldoende zwarte peper, zout, balsamicoazijn en extra vierge olijfolie. Top de salade tot slot af met de ingelegde rode ui en pistachenoten.

Tip

Ben jij geen fan van een te bittere smaak? Laat de radicchio bladeren dan 30 minuten weken in koud water met ijsklontjes om de bitterheid te verminderen.

Opmerking

Kennen jullie de radicchio al? Deze knappere zus van witlof is de perfecte bladgroente voor winterse salades want zowel de kleur als de smaak is waanzinnig. Ik ben geen groot fan van 'loffen' omdat bitter mijn minst favoriete basissmaak is, maar deze radicchiosalade vormt daarop een uitzondering. Deze salade bevat namelijk alle factoren om de bitterheid van de radicchio uit te balanceren: zoete sinaasappel, zurige ui, zoute olijven en romige mozzarella. Als je een hapje neemt met alles op één vork, zul je zien dat je, net als ik, de bitterheid ineens gaat waarderen en de hele salade in je eentje wilt opeten.